Familieportret aan het strand in Katwijk

 

De dag waarop ik begin oktober een familieshoot met een gezellige familie in Katwijk had afgesproken begon veelbelovend. Prachtig herfstweer, een zonnetje en de eerste bomen in herfsttooi. Voor de 40 jarige bruiloft van hun ouders wilde het gezin graag een familieportet laten maken. De keuze van de lokatie was snel gemaakt: het Panbos tussen Katwijk en Wassenaar. Een prachtige lokatie voor een familieportret in een mooi herfstbos.

In Nederland is een fotoshoot op een buitenlokatie qua weer echter altijd een gok. We hadden aan het eind van de middag met elkaar afgesproken. Er moet tenslotte ook nog door iedereen overdag gewerkt worden en de kleinkinderen  hebben hun middagslaapje ook nodig. Rond half vier begonnen zich donkere wolken samen te pakken boven Katwijk. Na telefonisch overleg met de familie besloten we de gok te nemen en de afspraak om half vijf gewoon door te laten gaan. Na regen komt zonneschijn, niet waar? Hoe laat is alleen altijd de vraag!

Lichtsterke objectieven in gepakt, statief mee, want bewolking, bos en het einde van de middag zijn de ingrediënten voor weinig licht en dus langere sluitertijden. De SB 900 reportage flitser als back up uiteraard ook mee.

Om kwart over vier bij de ingang van Panbos kijk ik naar een zeer trieste aanblik: een verlaten parkeerterrein en het water komt met bakken uit de lucht. Zou de fotoshoot dan toch in het water vallen? Terwijl ik somber door de voorruit van mijn auto staar en wacht op de familie, belt één van hen op. Ze vragen of ik maar binnen in huis de foto kan komen maken. Alle familieleden hadden tenslotte al speciaal rekening gehouden met een fotoshoot en een andere dag prikken was door de drukke agenda’s in het gezin ook niet 1-2-3 mogelijk. Ik draai de auto weer om en rij richting Katwijk. Ondertussen probeer ik te bedenken hoe ik in plaats van een mooi buitenbeeld in een herfstbos met een vrolijk gezin, een net zo mooie foto binnenshuis wil maken terwijl het gezin enigszins teleurgesteld is vanwege het weer. Dit belooft een behoorlijke uitdaging te gaan worden. Terwijl ik richting de kust rij, zie ik in de verte de lucht weer opklaren. Zal ik dan toch…… ik waag de gok en rij even een omweg om bij de boulevard van Katwijk de situatie op het strand te gaan bekijken. Geen vuiltje aan de lucht! De regenbui blijkt alleen boven het dorp te hangen en pal aan de kust is het droog. Wat hou ik toch van het Katwijkse strand! Als heel Nederland loopt te mopperen omdat het bewolkt weer is, weten wij Katwijkers allang dat het heel vaak op het strand reuze meevalt. Zo ook vandaag. Opgewerkt rij ik naar de familie die al doende zijn een geschikte opstelling in de niet al te grote huiskamer te bedenken. Terwijl ik aanbel piept een eerste voorzichtige zonnestraal door de wolken. Iedereen reageert enthousiast als ik de alternatieve lokatie voorstel: een fotoshoot in de zeereep met uitzicht over het strand, de zee en de Katwijkse boulevard.

Als we aankomen op de boulevard, hangen er donkere regenluchten boven het dorp en een laagstaande zon schijnt over zee door het wolkendek heen. Er staat een behoorlijk harde wind, de net gekamde haren waaien door de war, maar dat stoort niemand meer. Het uitzicht is prachtig: een onstuimige zee, het warme licht van de laagstaande zon, een prachtige wolkenlucht en de Katwijkse boulevard en negen lachende gezichten die plezier hebben met elkaar. Een mooier alternatief was niet denkbaar: een ongedwongen familieportret, strand, zeewind, de witte kerk op de achtergrond en een gezin dat hier al generaties thuis hoort. Waar de meeuwen schreeuwen….